Pivnice su osnovane 1690 godine za vreme Velike seobe Srba. Pošto građa o životu sela nije dovoljno obrađena, možemo samo pretpostavljati da su prvi naseljenici, Srbi pošto su dobili prava od vladara Habsburške monarhije na osnivanje škola i pravoslavnih crkava, iste i osnovali. Dolaskom Slovaka 1790 godine u Pivnice situacija se promenila, jer dva slavenska naroda morala su naučiti zajedno živeti i sarađivati. Slovaci su sa sobom doveli i učitelja, koji je ujedno radio i kao sveštenik. Tokom 19. i do polovine 20. veka srpska i slovačka deca su odvojeno pohađala nastavu. Škola i crkva su bile jedinim garantom negovanja i održavanja nacionalnog identiteta oba naroda pred nasilnom mađarizacijom.

Školska godina zvanično je objavljivana 1. septembra, ali u stvarnosti se sa nastavom počinjalo, tek početkom novembra.

Starija deca su u to vreme morala pomagati svojim roditeljima kod kuće i na njivama. Školska godina se završavala u martu, i to opet zbog obaveza dece kod kuće. Roditelji su bili zadovoljni, ako je njihovo dete znalo čitati, pre svega crkvene knjige i potpisati se. Bili su ubeđeni, da je deci dovoljno znanje stečeno kod kuće.

Školovanje su nastavljala samo učiteljska i sveštenička deca. Situacija se promenila tek krajem 19. veka, jer tada počinju da se školuju deca viđenijih i bogatijih zanatlija i zemljoradnika. Deca su učila na svom maternjem jeziku da čitaju, pišu, računaju, pevaju. Učila su i geografiju, biblijsku istoriju i crkvenu istoriju. Đaci su u školi provodili ceo dan a školsku godinu su završavali ispitom pred komisijom. U Pivnicama je bilo nekoliko školskih zgrada koje su bile u funkciji sve do izgradnje centralne škole 1966 godine. Nadzor nad školama u 19. veku vršili su predstavnici crkve a finansirali su roditelji posredstvom crkvenih dažbina. 1921. godine sve škole su postale vlasništvo Kraljevine SHS a nastavni program je određivalo ministarstvo školstva u skladu sa državnom politikom.